tarmal, Uncategorized

Funkcje opakowania

Bliższa analiza zachodzących zjawisk prowadzi jednakże do pewnych refleksji. Wychodząc od trzech podstawowych (obligatoryjnych) cech wyróżniających zbiór elementów, tworzących opakowanie – tzn. umożliwienie przemieszczania i ochronę zawartości oraz zapewnienie jej identyfikowalności – i traktując je jako warunek konieczny, by określony wyrób mógł być zaliczony do zbioru opakowań, jasne staje się, że potrzeby ciągłego doskonalenia różnorodnych działań gospodarczych sprawiły, iż wymienione elementy zbioru opakowań stanęły w centrum uwagi wielu przedsięwzięć. Doprowadziło to do wielopłaszczyznowych działań, pozwalających na wykorzystanie opakowań w wielu dziedzinach życia gospodarczego, w tym konsumpcji. Zachodzi więc w omawianym wypadku już nie tylko dwustronna relacja opakowanie – produkt i opakowany produkt-środowisko przyrodnicze, które zbiór ten otacza, ale także stosunek między elementami zbiorów tworzących takie dziedziny nauki i wiedzy praktycznej, jak: logistyka, ekologia, marketing, ergonomia. Warto sobie uświadomić, że wyodrębnione dyscypliny nie są względem siebie substytucyjne, lecz komplementarne.

Elementy zbioru, tworzące opakowania, zostają doskonalone w taki sposób, by mogły w możliwie najlepszym stopniu odpowiadać wymaganiom, stawianym przez wiele dziedzin praktyki gospodarczej możliwie równocześnie. Przykładowo: – z punktu widzenia logistyki opakowania powinny mieścić się w określonych szeregach typowymiarów, być nośnikami informacji związanej z manipulacją ładunków czy z zapisem kodów pozwalających na identyfikację ładunków; – z punktu widzenia ekologii dobór materiałów do produkcji opakowań powinien uwzględniać ich przyjazność dla środowiska i umożliwiać ich łatwe zagospodarowanie po zużyciu; – ze strony marketingu – by elementy opakowań, zwłaszcza jednostkowych, tworzyły pożądany wizerunek określonej marki i/lub firmy, a także by stanowiły możliwie dobry nośnik wykorzystywany w działaniach promocyjnych.